Districtskampioenschappen Zaandam:
Stephan Wolffenbuttel pakt titel bij Nieuwelingen; Maarten Lindeboom 3e bij
Masters 40+!
De Masters van WTC De Amstel stonden
met een moraal van staal aan de start. Vlak ervoor hadden ze Stephan Wolffenbuttel
zien winnen bij de Nieuwelingen, en een week eerder hadden ze, zoals u heeft
kunnen lezen, een bloedvorm opgedaan Oostenrijk (Tirol, niet Wenen).
Al na vijf km ging John Mens van
WVA in de aanval, hierbij bijgestaan door zijn makker Kees Cohen. Maar het peloton
reageerde alert en al snel was alles weer bij elkaar. Opvallend was het gemakkelijke
rijden van Egbert Vos, gewoon midden in het peloton, maar vooral de naar voren
geschoven positie van Maarten Lindeboom. De tekenen wezen er op dat het geen
eindsprint zou worden. Maarten kreeg voorin gezelschap van de hardrijders Pim
Bonstra, Pierre Deen en René Marcus.
Na tien km was er een aanval van
Theo Joosten, de wereldkampioen bij de Masters 50+ en Gerard Ursem. Die moet
je niet laten rijden, dus Pierre sprong mee. Zo vormde zich een groepje van
drie dat vijf ronden wegbleef. Kort daarop denderde een trein met René
en Pim naar voren. De groep, gevolgd door nog acht renners, met ook Pierre daarbij,
kreeg een voorsprong van 30 seconden. Maar de groep was te groot voor een goede
samenwerking. Halfweg koers sprong een groep van zeven met Frank Nijssen, net
getrouwd met zijn Christel, Pierre Deen, nog vier renners met daaronder de uiteindelijke
winnaar bij de 50+ en niemand minder dan Maarten Lindeboom, de man die nooit
van voren reed!
Maarten zag dat het goed zat: met Frank Nijssen en Pierre Deen als hardrijders, de 50+-er van de WVA die zorgde dat John Mens en consorten hun benen stil hielden in het peloton en zijn eigen bloedvorm uit Oostenrijk was succes verzekerd. En het halve peloton had wel een vriendje voorin dus daar zat weining impuls meer in. Met een minuut voorsprong begon de groep aan de finale. Wetende dat een sprint tegen Frank Nijssen een verloren race is probeerde Pierre in de laatste ronde een demarrage. Helaas, na een halve ronde werd hij terug gehaald. Maarten had slim zijn krachten gespaard: in de eindspurt moest hij Frank en Volkert Meinsma voor laten gaan, maar zijn eerste(!) podiumplaats was een feit, 3e!
Zoals gezegd was de dag al mooi begonnen voor De Amstel met de winst van Stephan Wolffenbuttel bij de Nieuwelingen. Zes ronden voor het eind reden twee renners weg uit het omvangrijke peloton Nieuwelingen. Stephan zag het gevaar en reed met nog een renner naar de beide koplopers toe. Het kwartet vond elkaar direct in een soepele samenwerking en het peloton was gezien. De Amstelvolgers langs de kant begonnen zich zorgen te maken: ook toen het peloton allang de witte vlag had gehezen bleef Stephan in de finishstraat vol op kop beuken, de mond wijd opengesperd. "Spaar je nou een beetje voor de sprint!" werd er langs de kant verzucht. Nergens voor nodig: de finishstraat bij DTS is lang, Stephan ging van ver en van kop af en won met twee lentes voorsprong. Dat was overwinning nummer 5 van dit seizoen!
In de wedstrijd voor Masters 40+ was ook de wedstrijd voor Masters 50+ verweven in de vorm van eerder afsprinten. Hier was Jeroen van Hoeijen enige Amstelrenner en kon hij moeiteloos het ongedeeld kopmanschap opeisen. René Markus wees hem voor de start fijntjes op de mogelijkheden: Jeroen kon 2e worden achter Bert Bakker. Helaas waren Pierre en Maarten en hun kornuiten van de kopgroep zo onverstandig een 50+-er in hun midden te dulden, dus Jeroen kon nog slechts 3e worden achter Bert Bakker. Helaas had Theo Joosten datzelfde snode plan opgevat en wist hij in de finale iets eerder dan Jeroen uit het omvangrijke Masterspeloton weg te geraken, Jeroen dus 4.
Tot slot: op dit moment zijn er nog
geen verdere uitslagen bekend, maar uit het fotomateriaal in de mailbox van
de redactie is af te leiden dat Derk Abel Beckeringh 2e is geworden bij de Junioren.
Voor meer uitslagen en verslagen houdt de redactie zich aanbevolen.