Zondag 24 mei, etappe 5.
De laatste etappe van de Rundfahrt Masters Tirol bedroeg 100 km en voerde het peloton twee maal over de Eiberg; een gemene puist die op de macht moest worden genomen en in eerdere etappes al meerdere slachtoffers had gemaakt. De Amstelmasters, nog steeds zonder dagsucces of premie, zouden alles op alles zetten om de sponsors nog enige waar voor hun geld te geven. En volgend jaar willen ze natuurlijk weer. Na 10 km verdween de eerste wit zwart rood groene stip uit zicht van het peloton. Egbert Vos zag het Deutsche Nationalteam Masters in hun vuistje lachen. "Daar gaat weer zo'n fliegende Holländer." Maar het lachen zou ze nog vergaan, grotendeels.
Gladiolen?
Het was Pim Bonstra dit keer die de handschoen opnam, fietsend op de mantra
"De dood of de gladiolen!" Het leek er echter op dat zijn vlucht van
korte duur zou zijn, want een paar venijnige versnellingen van het Nationalteam
deed de voorsprong snel slinken. Maar Pim was niet alleen. Toen het gat overbrugbaar
leek sprongen twee andere Duisters, gevolgd door Marcel Witte en Pierre Deen
naar Pim toe. Door de eendrachtige samenwerking liep de voorsprong gaande weg
op naar twee minuten en aan kop van het peloton reden steeds Amstelmasters ietwat
hinderlijk op kop. Zou zou het dan toch lukken?
De Dood
Pim gaf aan dat hij op de Eiberg zijn vier medevluchters zou moeten laten gaan.
Hij moest eerdere hellingen op zijn wenkbauwen omhoog waar de anderen schijnbaar
minder moeite hadden. Zodoende deelde hij zijn laatste bidon met zijn Amstelmakkers
en liet hen gaan. Pas na de afdaling werd hij door het peloton verschalkt.
Een Geit
De Duisters waren iets betere klimmers dan de Holländer, zodoende kwam
Pierre als derde en Marcel als vierde over de top. Hiermee won Pierre 1 punt
voor het bergklassement en eindigde daar als 10e overall! Prijs! In afdalingen
en op het vlakke hielden vooral de vlaklanders het tempo hoog, hoewel de Duisters
ook hun bijdrage leverden. Toen Pierre plotseling uit zijn ooghoek zag, dat
er een levende geit op het parcours werd gegooid! Na de tegenslagen van de dag
ervoor was hij echter op zijn hoede en wist de geit te ontwijken. De geit werd
door de polizei van het parcours verwijderd, hiermee de verdenking achter het
complot te zitten wegnemend.
Enthousiaste Jury
De kopgroep met Pierre en Marcel leek voor de tweede maal de Eiberg te gaan
nemen, zeker toen een Luxemburgse ex-prof aansloot. Zijn overnames waren best
wel aardig maar hij maakte gehakt van de molen. Hij nam te lang over en draaide
niet echt mee.
Waar de kopgroep werd voorafgegaan door de polizei, werd het peloton geleid
door Herr Rundfahrt Director. In zijn enthousiasme, (of wellicht gedreven door
chauvinistische motieven? Zijn plaatsgenoot was nog steeds kansrijk voor de
overwinning), reed hij vlak voor het peloton uit wat het in de afdalingen groot
voordeel opleverde. Toen het Deutsche Nationalteam, bijgestaan door nog twee
Duiste ploegen eendrachtig de achtervolging inzette slonk de voorsprong der
vluchters zienderogen en werden Marcel en Pierre en hun nieuwe kameraden 10
km voor de laatste beklimming bijgehaald. Helaas moesten ze in de beklimming
lossen en kwamen in de derde groep over de finish.
Slot
Jan Buisman en Willard Gerritsen eindigden in een kleine tweede groep. Auke
in de groep waar hij thuishoort, de eerste en werd 26e.
Klik hier voor de site van het evenement: daar zijn alle uitslagen en foto's te vinden.